เหตุใดเรื่องนี้จึงสำคัญ

งานจำนวนมากที่เข้ามาถึงศูนย์บริการ (service desk) ไม่ใช่ความล้มเหลวเลย แต่เป็นผู้ใช้ที่ขอสิ่งที่บริการมีไว้เพื่อให้อยู่แล้ว เช่น บัญชีใหม่ สิทธิ์เข้าถึงโฟลเดอร์ แล็ปท็อป ใบอนุญาตใช้งานซอฟต์แวร์ หรือการรีเซ็ตรหัสผ่าน คำขอเหล่านี้คาดการณ์ได้และเกิดซ้ำ หากจัดการได้ดีก็รวดเร็วและไม่มีใครสังเกต แต่หากจัดการไม่ดี ก็จะเป็นต้นเหตุของการรอนาน การถามซ้ำ และความหงุดหงิดที่สะสมเงียบ ๆ ซึ่งทำลายชื่อเสียงของทีมมากกว่าเหตุขัดข้องครั้งใดครั้งหนึ่ง

การจัดการคำขอยังเป็นจุดที่ระบบอัตโนมัติและบริการด้วยตนเอง (self-service) ให้ผลตอบแทนสูงสุด คำขอที่ดำเนินตามขั้นตอนเดิมทุกครั้งสามารถออกแบบครั้งเดียว ทดสอบ และทำให้เป็นอัตโนมัติได้เป็นส่วนใหญ่ บทความ Wikipedia เรื่อง IT service management นิยามคำขอใช้บริการว่าเป็นคำขอประจำเพื่อให้ได้รับบริการ และระบุถึงระบบอัตโนมัติของกระบวนการไอที (IT process automation) ซึ่งแทนที่ขั้นตอนที่ทำด้วยมือเป็นประจำด้วยขั้นตอนอัตโนมัติ เพื่อให้บุคลากรมุ่งไปที่งานที่มีลำดับความสำคัญสูงกว่า นั่นคือเป้าหมายของแนวปฏิบัตินี้ในประโยคเดียว

บทความดังกล่าวกล่าวถึงคำขอไว้ไม่มากนัก หัวข้อนี้จึงรวมนิยามดังกล่าวเข้ากับแนวทางปฏิบัติที่ใช้กันแพร่หลายในการบริหารบริการ โดยนำเสนอตามที่เป็นจริง และรวมกับหัวข้ออื่นของคู่มือนี้ว่าด้วยศูนย์บริการ แค็ตตาล็อกบริการ (ITIL สะกดว่า "service catalogue") และความรู้ ในที่ใดที่เป็นแนวปฏิบัติทั่วไปและไม่ใช่ข้อค้นพบจากแหล่งอ้างอิง เนื้อหาจะระบุไว้เช่นนั้น

แนวคิดหลัก

คำขอใช้บริการคืออะไร

คำขอใช้บริการ (service request) คือคำขอประจำสำหรับสิ่งที่บริการโดยปกติจัดให้ ต่างจาก เหตุการณ์ขัดข้อง (incident) ซึ่งเป็นการหยุดชะงักหรืออาจหยุดชะงักของบริการ และต่างจาก การเปลี่ยนแปลง (change) ซึ่งปรับเปลี่ยนบริการ (ดู หัวข้อ 3.2 — การบริหารเหตุการณ์ขัดข้อง และ หัวข้อ 3.4 — การสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง) เส้นแบ่งอาจพร่าเลือนได้ "ฉันต้องการสิทธิ์เข้าระบบการเงิน" เป็นคำขอ "ฉันมีสิทธิ์แล้วแต่ระบบแสดงข้อผิดพลาด" เป็นเหตุการณ์ขัดข้อง "เพิ่มช่องข้อมูลใหม่ในระบบการเงิน" น่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลง

เกณฑ์ทดสอบที่ใช้ได้จริงคือ หากงานนั้นเป็นไปตามขั้นตอนที่ทราบ มีต้นทุนและความเสี่ยงที่ทราบ และคำตอบของคำถามว่า "อนุญาตหรือไม่" ได้ตัดสินไว้ล่วงหน้าแล้ว งานนั้นคือคำขอ สิ่งใดที่ต้องใช้วิจารณญาณใหม่เกี่ยวกับความเสี่ยง มีแนวโน้มเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือโครงการมากกว่า

เหตุใดการแยกแยะจึงสำคัญ

การปะปนคำขอกับเหตุการณ์ขัดข้องทำให้ข้อมูลของทั้งสองบิดเบือน จำนวน "ตั๋ว" ทำให้ความต้องการสองชนิดที่แตกต่างกันพร่าเลือน ลำดับความสำคัญขัดแย้งกัน เพราะเหตุขัดข้องที่ทำให้งานหยุดควรมาก่อนคำขอที่รอได้ ตัววัดการตอบสนองก็ชวนเข้าใจผิด เวลาเฉลี่ยในการปิดที่ยาวอาจซ่อนความจริงที่ว่าคำขอรอการอนุมัติอยู่ ขณะที่เหตุขัดข้องได้รับการแก้ไขอย่างรวดเร็ว การแยกทั้งสองออกจากกันช่วยให้ตั้งเป้าหมายได้เหมาะสมและเห็นว่าความล่าช้าอยู่ที่ใด (ดู หัวข้อ 2.1 — การบริหารบริการไอที)

แบบจำลองคำขอ

แบบจำลองคำขอ (request model) คือรูปแบบที่ทำซ้ำได้สำหรับคำขอประเภทหนึ่ง ได้แก่ ต้องการข้อมูลอะไร ใครต้องอนุมัติ ขั้นตอนใดใครหรือระบบอัตโนมัติเป็นผู้ทำ และเวลาที่คาดไว้เป็นเท่าใด แบบจำลองคำขอเป็นแนวคิดที่ใช้กันแพร่หลายในการบริหารบริการ ช่วยให้ทีมออกแบบคำขอที่พบบ่อยครั้งเดียวแล้วดำเนินการได้หลายครั้ง แค็ตตาล็อกบริการแสดงรายการคำขอที่มีให้ใช้ (ดู หัวข้อ 3.8 — การบริหารแค็ตตาล็อกบริการ)

แบบจำลองสำหรับ "แล็ปท็อปสำหรับพนักงานใหม่" อาจระบุว่า ข้อมูลที่ต้องการจากผู้จัดการ การอนุมัติ (ไม่ต้อง หากตำแหน่งนั้นอยู่ในรายการมาตรฐาน) ขั้นตอน (สั่งซื้อ ตั้งค่า จัดส่ง) และเวลาที่คาดไว้ ส่วนแบบจำลองสำหรับ "สิทธิ์เข้าถึงระบบที่มีข้อจำกัด" จะมีการอนุมัติโดยเจ้าของระบบและบันทึกสำหรับการตรวจสอบ

การอนุมัติ

คำขอบางประเภทต้องได้รับการอนุมัติก่อนดำเนินการต่อ เช่น การใช้จ่าย การเข้าถึงข้อมูลอ่อนไหว หรือการใช้ทรัพยากรที่มีจำกัด คำถามในการออกแบบคือการอนุมัตินั้นเพิ่มการควบคุมจริงหรือไม่ การอนุมัติที่ตอบว่าใช่เสมอเป็นเพียงความล่าช้า ในที่ที่จำเป็นต้องอนุมัติ ให้ทำให้รวดเร็วและมองเห็นได้ บอกผู้อนุมัติให้ชัดว่ากำลังขออะไร และมีทางสำรองเมื่อผู้อนุมัติไม่ตอบ ในที่ที่การอนุมัติขึ้นอยู่กับตำแหน่ง เช่น ผู้จัดการอนุมัติคำขอของสมาชิกในทีม ให้พิจารณาอนุมัติล่วงหน้าสำหรับรายการมาตรฐานของตำแหน่งนั้น

การดำเนินการตามคำขอและระบบอัตโนมัติ

การดำเนินการตามคำขอ (fulfillment) คืองานส่งมอบสิ่งที่ขอ บทความ ITSM อธิบายว่าระบบอัตโนมัติของกระบวนการไอทีคือการทำงานประจำให้เป็นอัตโนมัติเพื่อให้บุคลากรมุ่งไปที่งานที่มีลำดับความสำคัญสูงกว่า คำขอที่เหมาะจะทำให้เป็นอัตโนมัติคือคำขอที่เกิดบ่อย ทำตามขั้นตอนที่คงที่ และมีความเสี่ยงต่ำ เช่น การรีเซ็ตรหัสผ่าน การเพิ่มสมาชิกกลุ่ม และการติดตั้งซอฟต์แวร์มาตรฐาน ระบบอัตโนมัติควรสร้างด้วยความระมัดระวังเท่ากับการเปลี่ยนแปลงทั่วไป คือมีการทดสอบและมีวิธีดูว่าระบบทำอะไรไปบ้าง

บริการด้วยตนเอง

หลายองค์กรมีพอร์ทัลที่ผู้ใช้ค้นหาบริการที่ต้องการ ดูว่าต้องให้ข้อมูลอะไร และส่งคำขอได้โดยไม่ต้องพูดกับใคร บริการด้วยตนเองที่ดีขึ้นอยู่กับรายการบริการที่ชัดเจนซึ่งเขียนด้วยถ้อยคำของผู้ใช้ และแบบฟอร์มที่ชัดเจน พอร์ทัลที่สะท้อนผังองค์กรและขอข้อมูลที่ผู้ใช้ไม่มีจะผลักให้คนกลับไปใช้อีเมลและโทรศัพท์

การบริหารบริการระดับองค์กร

บทความ ITSM ระบุว่า การบริหารบริการระดับองค์กร (enterprise service management) นำเครื่องมือและแนวคิด ITSM ไปใช้กับด้านอื่นของธุรกิจ เช่น ทรัพยากรบุคคลหรืออาคารสถานที่ การบริหารคำขอเป็นจุดเริ่มต้นที่ง่ายที่สุด เพราะหลายหน่วยงานได้รับคำขอประจำ เช่น การต้อนรับพนักงานใหม่ การเดินทาง อุปกรณ์ และการย้ายสำนักงาน แพลตฟอร์มคำขอที่ใช้ร่วมกันสามารถรองรับหลายหน่วยงาน โดยแต่ละหน่วยงานมีแบบจำลองคำขอและเจ้าของของตนเอง

ตัววัด

ตัววัดที่พบบ่อยได้แก่ คำขอใช้เวลานานเท่าใดตั้งแต่ส่งจนดำเนินการเสร็จ ผู้ขอต้องกลับมาตอบคำถามบ่อยเพียงใด มีคำขอกี่รายการที่ดำเนินการได้โดยไม่ต้องใช้แรงงานคน และความพึงพอใจของผู้ขอ เช่นเดียวกับตัววัดทั่วไป ควรหลีกเลี่ยงเป้าหมายที่ให้รางวัลแก่การปิดคำขอเร็ว ให้มองหาเวลารอ เพราะเวลาส่วนใหญ่ของคำขอมักเป็นการรอการอนุมัติหรือข้อมูล ไม่ใช่การลงมือทำงาน (ดู หัวข้อ 1.7 — การพัฒนาซอฟต์แวร์แบบลีน และ หัวข้อ 5.6 — ตัวชี้วัดและการวัดผล)

ความมั่นคงปลอดภัยและการปฏิบัติตามข้อกำหนด

คำขอมักควบคุมสิทธิ์การเข้าถึงและการใช้จ่าย จึงมีผลต่อความมั่นคงปลอดภัยและการตรวจสอบ บันทึกควรแสดงว่าใครขอ ใครอนุมัติ ทำอะไรไป และเมื่อใด ให้ยกเลิกสิทธิ์เมื่อไม่จำเป็นอีกต่อไป โดยเป็นส่วนหนึ่งของแบบจำลองคำขอสำหรับผู้ที่ลาออก ไม่ใช่เรื่องที่นึกขึ้นได้ทีหลัง (ดู หัวข้อ 3.13 — การบริหารความมั่นคงปลอดภัยของข้อมูล)

แนวปฏิบัติที่ดี

  1. เริ่มจากคำขอที่พบบ่อยที่สุด. ทำรายการคำขอ 10 อันดับแรกตามปริมาณจากบันทึกของคุณ ออกแบบคำขอเหล่านี้ก่อน แบบจำลองที่ออกแบบดีเพียงไม่กี่แบบก็ครอบคลุมความต้องการได้มาก
  2. กำหนดแบบจำลองคำขอสำหรับแต่ละรายการ. เขียนว่าต้องการข้อมูลอะไร ใครอนุมัติ มีขั้นตอนอะไร ใครทำแต่ละขั้นตอน และเวลาที่คาดไว้ ให้แต่ละแบบจำลองยาวไม่เกินหนึ่งหน้า
  3. ใช้ถ้อยคำของผู้ใช้. ตั้งชื่อคำขอแบบที่ผู้ใช้เรียก ("ขอแล็ปท็อปเครื่องใหม่" ไม่ใช่ "คำขอจัดเตรียมฮาร์ดแวร์ประเภท 2") ทดสอบชื่อกับผู้ใช้
  4. ขอเฉพาะสิ่งที่จำเป็น. ทุกช่องในแบบฟอร์มควรมีวัตถุประสงค์ ดึงข้อมูลที่หาได้จากระบบที่มีอยู่แล้ว เช่น แผนกของผู้ใช้ แทนการถามผู้ใช้
  5. อนุมัติล่วงหน้าสำหรับสิ่งที่เป็นงานประจำ. ตกลงกับผู้อนุมัติถึงรายการมาตรฐานของสิ่งของและตำแหน่งที่ไม่ต้องอนุมัติเป็นรายกรณี ทบทวนรายการเป็นระยะ
  6. ทำให้การอนุมัติที่จำเป็นจริงง่ายและรวดเร็ว. แสดงให้ผู้อนุมัติเห็นว่าขออะไรและเพราะเหตุใด อนุญาตให้อนุมัติจากโทรศัพท์หรืออีเมล และตั้งการเตือนอัตโนมัติและผู้แทนเมื่อผู้อนุมัติไม่อยู่
  7. ทำให้งานที่คงที่และเกิดบ่อยเป็นอัตโนมัติ. เลือกคำขอที่ทำตามขั้นตอนเดิมทุกครั้งและมีความเสี่ยงต่ำ ทดสอบระบบอัตโนมัติและบันทึกสิ่งที่ระบบทำ
  8. เก็บช่องทางที่มีคนดูแลไว้. ให้ผู้ใช้ขอความช่วยเหลือได้เมื่อแบบฟอร์มไม่ตรงกับความต้องการ ถือกรณีเหล่านั้นเป็นข้อมูลป้อนกลับต่อแบบจำลอง
  9. แยกคำขอออกจากเหตุการณ์ขัดข้องและการเปลี่ยนแปลง. ให้แต่ละประเภทมีหมวดหมู่ คิว และตัววัดของตนเอง สอนศูนย์บริการให้จัดประเภทใหม่เมื่อคำขอกลายเป็นข้อบกพร่องหรือการเปลี่ยนแปลง
  10. จับตาการรอ. วัดเวลาที่ใช้ไปกับการรอการอนุมัติหรือข้อมูล ไม่ใช่เพียงเวลารวม เลือกการรอที่นานที่สุดมาลดก่อน
  11. ปิดวงจรกับผู้ขอ. ยืนยันว่าเสร็จสิ้น ถามว่าใช้งานได้หรือไม่ และเปิดช่องทางให้แจ้งหากไม่ได้ผล คำขอที่ทำเครื่องหมายว่าเสร็จแต่ไม่ได้ส่งมอบแย่กว่าคำขอที่ยังเปิดอยู่
  12. ทบทวนแค็ตตาล็อกของคำขอสม่ำเสมอ. เลิกใช้คำขอที่ไม่มีใครขอ รวมรายการที่ซ้ำซ้อนกัน และเพิ่มรายการใหม่จากหลักฐาน (ดู หัวข้อ 3.8 — การบริหารแค็ตตาล็อกบริการ)

คำถามสำหรับพูดคุยกับทีมของคุณ

คำขอใดที่เราจัดการบ่อยที่สุด และแต่ละรายการใช้เวลาตั้งแต่ต้นจนจบนานเท่าใด?

ดึงคำขอ 10 อันดับแรกจากไตรมาสที่ผ่านมา และไล่ดูเวลาที่ผ่านไปของแต่ละรายการ ทำเครื่องหมายว่าแต่ละคำขอรออยู่ที่ใด สิ่งที่น่าประหลาดใจมักเป็นว่าเวลาส่วนใหญ่คือการรอ ไม่ใช่การทำงาน ถามว่าใครกำลังรอใคร ผู้อำนวยความสะดวกสามารถถามได้ว่าคำขอใดปรับปรุงได้ง่ายที่สุดก่อน

การอนุมัติใดในคำขอของเราที่ไม่เคยตอบว่าไม่อนุมัติ?

ทบทวนตัวอย่างการอนุมัติและนับจำนวนที่ปฏิเสธ การอนุมัติที่ไม่เคยปฏิเสธอาจเป็นความล่าช้าที่ไม่มีประโยชน์ ถามว่าการอนุมัตินั้นมีไว้เพื่ออะไรและใครได้ประโยชน์ การอนุมัติบางอย่างมีไว้เพื่อการตรวจสอบหรือความรับผิดชอบ ซึ่งเป็นวัตถุประสงค์ที่ชอบธรรมและอาจบรรลุได้ด้วยวิธีที่เบากว่า เช่น แจ้งผู้อนุมัติภายหลัง เลือกหนึ่งรายการมาทำให้ง่ายขึ้น

ผู้ใช้ต้องบอกอะไรเราบ้างที่เรารู้อยู่แล้ว?

ดูแบบฟอร์มคำขอและทำเครื่องหมายช่องที่คำตอบมีอยู่ในระบบอื่น แต่ละช่องเช่นนั้นเป็นภาระของผู้ใช้และเป็นแหล่งของความผิดพลาด ถามว่าต้องทำอะไรบ้างจึงจะเติมค่าให้ล่วงหน้าได้ เลือกหนึ่งช่องมาลบออกหรือเติมค่าล่วงหน้า

คำขอใดของเราที่ทำได้โดยไม่ต้องมีคนแตะต้อง?

ทำรายการคำขอที่ทำตามขั้นตอนตายตัว สำหรับแต่ละรายการ ถามว่าอะไรขวางระบบอัตโนมัติ ได้แก่ เครื่องมือ สิทธิ์การเข้าถึง หรือความกลัวความผิดพลาด หารือถึงมาตรการป้องกันที่จะทำให้ระบบอัตโนมัติเป็นที่ยอมรับได้ เช่น ขีดจำกัดและบันทึก เลือกหนึ่งรายการมาทำให้เป็นอัตโนมัติเป็นการทดลอง

ผู้ใช้รู้ได้อย่างไรว่าตนขออะไรได้บ้าง?

ถามผู้ใช้สองสามคนว่าจะขอสิ่งที่ผิดปกติได้อย่างไร หากคำตอบคือ "ถามคนที่ฉันรู้จัก" แสดงว่ารายการบริการไม่ได้ผล หารือว่ารายการนำเสนออย่างไรและชื่อสมเหตุสมผลสำหรับผู้ใช้หรือไม่ ทดสอบฉบับร่างกับผู้ใช้สองถึงสามคน

เมื่อคำขอกลายเป็นเรื่องอื่น เกิดอะไรขึ้น?

รวบรวมตัวอย่างคำขอที่จริง ๆ แล้วเป็นเหตุการณ์ขัดข้องหรือการเปลี่ยนแปลง ถามว่าการจัดประเภทผิดทำให้เสียเวลาไปเท่าใด หารือว่าศูนย์บริการรู้และจัดประเภทใหม่อย่างไร และแบบฟอร์มคำขอช่วยให้ผู้ใช้เลือกถูกหรือไม่ ตกลงขั้นตอนการจัดประเภทใหม่แบบง่าย ๆ

ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบเอไจล์

สำนักงานสถิติแห่งชาติมีพนักงาน 3,000 คนและฝ่ายไอที 80 คน พนักงานใหม่รอแล็ปท็อปและบัญชีที่ใช้งานได้นานสิบวันเป็นปกติ และผู้จัดการบ่นว่าพนักงานใหม่นั่งว่าง ศูนย์บริการจัดการคำขอต้อนรับพนักงานใหม่เป็นตั๋วแยกรายการ โดยห้าทีมแต่ละทีมทำหนึ่งขั้นตอนแล้วส่งตั๋วต่อ

ผู้นำด้านการปรับปรุงทำแผนผังคำขอต้อนรับพนักงานใหม่หนึ่งรายการ เธอพบว่างานจริงใช้เวลาราวสามชั่วโมง ส่วนที่เหลือคือการรอ ได้แก่ รอผู้จัดการให้รายละเอียด รอการอนุมัติงบประมาณสำหรับแล็ปท็อปมาตรฐาน และรอให้แต่ละทีมสังเกตเห็นตั๋ว ทีมออกแบบแบบจำลองคำขอสำหรับพนักงานใหม่ ผู้จัดการกรอกแบบฟอร์มสั้น ๆ ฉบับเดียวสามสัปดาห์ก่อนวันเริ่มงาน โดยช่องส่วนใหญ่เติมจากระบบทรัพยากรบุคคล แล็ปท็อปและบัญชีมาตรฐานสำหรับตำแหน่งนั้นได้รับอนุมัติล่วงหน้า สคริปต์สร้างบัญชีและกลุ่ม ฮาร์ดแวร์สั่งซื้ออัตโนมัติจากรายการสต็อก ศูนย์บริการได้รับรายการงานเพียงรายการเดียว ผู้จัดการของพนักงานใหม่ได้รับการอัปเดตและการยืนยัน

หลังผ่านไปสองเดือน เวลามัธยฐานตั้งแต่ขอจนแล็ปท็อปพร้อมใช้ลดลงเหลือสามวัน เมื่อส่งแบบฟอร์มตรงเวลา ยังมีปัญหาเหลืออยู่ ผู้จัดการราวหนึ่งในสามยังส่งแบบฟอร์มช้า พนักงานใหม่จึงยังต้องรอ และสคริปต์ล้มเหลวเมื่อระเบียนทรัพยากรบุคคลไม่มีรหัสแผนก ทำให้ต้องซ่อมด้วยมือ ทีมจึงเพิ่มการเตือนในรายการตรวจสอบการต้อนรับพนักงานใหม่ของฝ่ายทรัพยากรบุคคล ตั้งการแจ้งเตือนเมื่อสคริปต์ล้มเหลว และเริ่มพูดคุยกับฝ่ายทรัพยากรบุคคลเรื่องการปรับปรุงข้อมูล พวกเขายังคงเก็บช่องทางที่มีคนดูแลไว้สำหรับตำแหน่งที่ไม่ตรงกับรายการมาตรฐาน

สี่มุมมอง

ทีมผลิตภัณฑ์และทีมส่งมอบ

ทีมส่งมอบมักได้รับคำขอที่จริง ๆ แล้วเป็นการเปลี่ยนแปลง เช่น ช่องข้อมูลใหม่หรือรายงานใหม่ ช่วยให้ศูนย์บริการรู้จักคำขอเหล่านี้และส่งเข้าแบ็กล็อกของคุณ ในที่ที่คำขอสำหรับบริการของคุณเกิดบ่อย เช่น สิทธิ์การเข้าถึง ให้สร้างช่องทางบริการด้วยตนเองที่มีขีดจำกัดและบันทึกที่ชัดเจน

ทีมบริการและทีมปฏิบัติการ

ทีมปฏิบัติการและศูนย์บริการเป็นเจ้าของแบบจำลองคำขอส่วนใหญ่ ออกแบบแบบจำลองที่พบบ่อยก่อน ขจัดการรอ และทำให้เป็นอัตโนมัติเมื่อปลอดภัย ปกป้องเวลาสำหรับการสร้างและทบทวนแบบจำลอง เพราะงานคำขอเบียดงานปรับปรุงได้ง่าย แบ่งปันข้อมูลการรอกับผู้อนุมัติและผู้จัดการ

ภาวะผู้นำและธรรมาภิบาล

ผู้นำและผู้อนุมัติเป็นผู้กำหนดการรอเป็นส่วนใหญ่ ถามว่าการอนุมัติใดเพิ่มการควบคุมและใดเพิ่มความล่าช้า และยอมรับการอนุมัติล่วงหน้าในที่ที่ความเสี่ยงต่ำ สนับสนุนแพลตฟอร์มคำขอที่ใช้ร่วมกันข้ามหน่วยงาน และขอตัววัดเวลารอแทนจำนวนตั๋ว

ลูกค้าและผู้ใช้

ผู้ใช้ได้ประโยชน์จากชื่อที่ชัดเจน แบบฟอร์มสั้น และการประมาณเวลาอย่างตรงไปตรงมา ให้ข้อมูลครบถ้วนเมื่อขอ และบอกเมื่อเรื่องเร่งด่วนพร้อมเหตุผล แจ้งทีมเมื่อคำขอไม่ได้ส่งมอบสิ่งที่คุณต้องการ เพราะจะช่วยปรับปรุงแบบจำลองสำหรับคนถัดไป

รูปแบบความล้มเหลวที่พบบ่อย

  • ถือคำขอเป็นเหตุการณ์ขัดข้องหรือกลับกัน. ลำดับความสำคัญและรายงานบิดเบือน ให้แยกออกจากกันและสอนการจัดประเภทใหม่แทน
  • แบบฟอร์มที่ถามมากเกินไป. ผู้ใช้ทิ้งพอร์ทัล ให้ถามเฉพาะสิ่งที่จำเป็นและเติมค่าที่เหลือล่วงหน้าแทน
  • การอนุมัติเป็นพิธีกรรม. ทุกคำขอรอลายเซ็นที่ไม่เคยปฏิเสธ ให้อนุมัติล่วงหน้าสำหรับรายการประจำและทำให้การอนุมัติที่จำเป็นจริงรวดเร็วแทน
  • ระบบอัตโนมัติที่ไม่มีมาตรการป้องกัน. สคริปต์ทำการเปลี่ยนแปลงผิดในวงกว้าง ให้ทดสอบ จำกัดขอบเขต และบันทึกระบบอัตโนมัติ และเฝ้าติดตามความล้มเหลวแทน
  • ชื่อภายในองค์กร. ผู้ใช้หาสิ่งที่ต้องการไม่พบ ให้ตั้งชื่อคำขอด้วยถ้อยคำของผู้ใช้และทดสอบแทน
  • ไม่มีช่องทางที่มีคนดูแล. ความต้องการที่ผิดปกติตกหล่น ให้เสนอความช่วยเหลือและถือคำขอที่แปลกเป็นข้อมูลป้อนกลับแทน
  • นับแต่ความเร็ว. คำขอถูกปิดเร็วเกินไป ให้ยืนยันกับผู้ขอและเฝ้าดูคำขอซ้ำแทน
  • ไม่เคยเลิกคำขอ. รายการล้าสมัย ให้ทบทวนการใช้งานสม่ำเสมอและลบสิ่งที่ไม่มีใครขอแทน

แบบจำลองความเป็นผู้ใหญ่

มิติ เริ่มต้น พัฒนา สร้างมาตรฐาน บริหารจัดการ ประสานกลมกลืน
แบบจำลองคำขอ แต่ละคำขอจัดการแบบเฉพาะกิจ มีแบบจำลองสำหรับคำขอที่พบบ่อยบางรายการ มีแบบจำลองสำหรับคำขอหลักพร้อมเจ้าของและเวลาที่คาดไว้ วัดและปรับแต่งประสิทธิภาพของแบบจำลอง แบบจำลองใช้ร่วมกันข้ามหน่วยงานและผู้ส่งมอบ
การอนุมัติ การอนุมัติเป็นแบบไม่เป็นทางการหรือตามความเคยชิน รายการประจำบางอย่างได้รับอนุมัติล่วงหน้า รายการอนุมัติล่วงหน้าและเส้นทางอนุมัติที่รวดเร็วเป็นมาตรฐาน ทบทวนผลการอนุมัติและการรอ กฎการอนุมัติสอดคล้องกันข้ามหน่วยงานโดยอิงข้อมูลความเสี่ยง
ระบบอัตโนมัติและบริการด้วยตนเอง จัดการคำขอด้วยมือทางอีเมล คำขอบางรายการมีในพอร์ทัลหรือเป็นอัตโนมัติ คำขอที่พบบ่อยและมีความเสี่ยงต่ำเป็นอัตโนมัติ และบริการด้วยตนเองเป็นมาตรฐาน วัดความสำเร็จของระบบอัตโนมัติและความพยายามของผู้ใช้ ระบบอัตโนมัติและบริการด้วยตนเองครอบคลุมไอที ทรัพยากรบุคคล และอาคารสถานที่
การเรียนรู้และการปรับปรุง ไม่วิเคราะห์คำขอ เก็บจำนวนบางอย่าง ทบทวนการรอและคำขอซ้ำสม่ำเสมอ วางแผนการปรับปรุงจากข้อมูลและตรวจสอบผลลัพธ์ แนวคิดการปรับปรุงมาจากผู้ใช้และทีมทั่วทั้งองค์กร

รายการตรวจสอบ

  • เรารู้จักคำขอที่พบบ่อยที่สุด 10 อันดับของเราและรู้ว่าแต่ละรายการใช้เวลานานเท่าใด
  • แต่ละรายการมีแบบจำลองคำขอ ได้แก่ ข้อมูลที่ต้องการ ผู้อนุมัติ ขั้นตอน เจ้าของ และเวลาที่คาดไว้
  • คำขอตั้งชื่อด้วยถ้อยคำของผู้ใช้
  • แบบฟอร์มถามเฉพาะข้อมูลที่จำเป็นและเติมค่าล่วงหน้าสำหรับสิ่งที่เรารู้
  • รายการประจำได้รับอนุมัติล่วงหน้า และการอนุมัติที่จำเป็นจริงมีเส้นทางที่รวดเร็วและผู้แทน
  • คำขอที่พบบ่อยและมีความเสี่ยงต่ำเป็นอัตโนมัติพร้อมการทดสอบและบันทึก
  • คำขอ เหตุการณ์ขัดข้อง และการเปลี่ยนแปลงแยกจากกันพร้อมขั้นตอนการจัดประเภทใหม่
  • เราวัดเวลารอเช่นเดียวกับเวลารวม
  • ผู้ขอได้รับการขอให้ยืนยันว่าเสร็จสิ้น
  • รายการคำขอได้รับการทบทวนอย่างน้อยปีละสองครั้ง

พรอมต์ปัญญาประดิษฐ์

วัตถุประสงค์: ค้นหาคำขอที่พบบ่อยที่สุดและการรอที่นานที่สุด

Here is data on service requests from the last [period]: [paste a table with request type, date submitted, date approved if any, date fulfilled, and any notes; remove personal data].

Using only my data, list the ten most common request types with counts, the typical elapsed time for each (give the middle value and the range), and how much of that time was waiting for approval, if the data shows it. Highlight the three requests with the longest waits. Suggest questions to ask the owners. Do not invent numbers or causes. If the data is too thin, tell me what to collect. List what you are unsure of.

วัตถุประสงค์: เขียนแบบจำลองคำขอสำหรับคำขอหนึ่งรายการ

Help me write a request model for [request, e.g. "access to a shared team folder"].

How it is handled today, step by step, with who does each: [paste].
Information the requester must provide today: [list].
Approvals today and who gives them: [list].
Rules we must follow, with source text if available: [paste, or write "none known"].

Produce a one-page model: purpose, who may request, information needed (mark what could be prefilled from existing systems), approval (and a suggestion for pre-approval where low risk), steps with who or what does each, expected time marked as [to be agreed], and how completion is confirmed. Mark assumptions. Do not invent rules. Ask clarifying questions first, and list what you are unsure of.

วัตถุประสงค์: เขียนแบบฟอร์มคำขอใหม่ให้สั้นลงและชัดเจนขึ้น

Here is a request form we use: [paste the fields and instructions].
Here is what we already know about the requester from other systems: [list, such as name, department, manager].

For each field, say whether it is needed, could be prefilled, or could be removed, and give a reason from the text. Rewrite the form with clear labels in plain language. Do not remove any field that I have marked as required by a rule: [list, or write "none known"]. Ask clarifying questions first, and list what you are unsure of.

วัตถุประสงค์: ตัดสินใจว่าจะทำสิ่งใดเป็นอัตโนมัติก่อน

Here is a list of our requests with volume per month, steps, and how risky each step is (my judgment): [paste].
Tools we can automate with: [list, or write "unknown"].
Safeguards we can put in place: [list, such as logs, limits, approvals for exceptions].

Rank the requests as automation candidates, using only my data, and explain each ranking in one sentence. For the top two, list what could go wrong and a safeguard for each. Do not invent volumes. Ask clarifying questions first, mark assumptions, and list what you are unsure of.

ทักษะปัญญาประดิษฐ์

  • service-catalog: ใช้เพื่อทำรายการคำขอที่ผู้ใช้ขอได้ ด้วยถ้อยคำของผู้ใช้พร้อมเจ้าของ
  • demand-analysis: ใช้เพื่อค้นหาคำขอที่พบบ่อยที่สุดและปริมาณของคำขอเหล่านั้น
  • workflow-analysis: ใช้เพื่อวิเคราะห์ขั้นตอนและการรอในคำขอ
  • user-story: ใช้เพื่ออธิบายคำขอจากมุมมองของผู้ใช้พร้อมเกณฑ์การยอมรับ
  • runbook: ใช้เพื่อจัดทำเอกสารขั้นตอนสำหรับคำขอที่ยังทำด้วยมือ

แหล่งอ้างอิงหลัก

  • IT service management (Wikipedia): นิยามคำขอใช้บริการ การบริหารบริการระดับองค์กร และระบบอัตโนมัติของกระบวนการไอที
  • Help desk (Wikipedia): ความเป็นมาเกี่ยวกับการบริหารคิวและการส่งต่อคำขอที่เข้ามาถึงศูนย์บริการ
  • Business process automation (Wikipedia): ภูมิหลังทั่วไปเกี่ยวกับการทำงานประจำให้เป็นอัตโนมัติ
  • ITIL (Wikipedia): บริบทของการบริหารคำขอใช้บริการใน ITIL

เอกสารอ้างอิง

  1. IT service management — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/IT_service_management
  2. Help desk — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Help_desk
  3. ITIL — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/ITIL
  4. Enterprise service management — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Enterprise_service_management
  5. Business process automation — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Business_process_automation
  6. Self-service software — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Self-service_software
  7. Lean software development — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Lean_software_development
  8. Access control — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Access_control

คู่มือ ITIL แบบเอไจล์ — การบริหารบริการไอทีแบบเอไจล์

ซอร์สโค้ดและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil. สร้างด้วย: Lily Design System™.

นำโดย: Joel Parker Henderson.