บทสนทนาของทีม
การปรับปรุงส่วนใหญ่ในทีมบริการเริ่มจากบทสนทนาที่ดี และรูปแบบง่ายๆ ไม่กี่แบบ เช่น lean coffee การเปิดตัว (liftoff) การทบทวนย้อนหลัง (retrospective) การมองอนาคตร่วมกัน (futurespective) และข้อตกลงการทำงาน ช่วยให้ทีมมีบทสนทนาที่สำคัญ
เหตุใดเรื่องนี้จึงสำคัญ
คู่มือนี้เต็มไปด้วยแนวปฏิบัติ แต่แนวปฏิบัติไม่ได้เปลี่ยนอะไรด้วยตัวเอง สิ่งที่เปลี่ยนทีมคือผู้คนที่ตกลงกัน ในห้องหรือในการประชุมออนไลน์ ว่าบางอย่างควรแตกต่างไปและตัดสินใจว่าจะทำอะไร คุณภาพของบทสนทนาเหล่านั้นต่างกันมาก บางทีมพูดถึงข้อร้องเรียนเดิมทุกสัปดาห์แล้วไม่ได้อะไรกลับไป ทีมอื่นใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงกับคำถามที่เลือกมาอย่างดีแล้วได้แผนกลับไป
ความแตกต่างแทบไม่เคยเป็นเรื่องความสามารถ มักเป็นเรื่องโครงสร้าง คือวัตถุประสงค์ที่ชัดเจน วิธีรับฟังทุกคน คำถามที่คุ้มค่าจะถาม และการตัดสินใจในตอนท้าย หัวข้อนี้อธิบายรูปแบบไม่กี่แบบที่ให้โครงสร้างนี้ แล้วรวบรวมคำถามจากทั่วทั้งคู่มือ เพื่อให้ผู้อำนวยการกระบวนการหาคำถามที่ดีได้อย่างรวดเร็ว หัวข้อนี้ออกแบบให้เป็นแหล่งแนวคิดสำหรับพูดคุยกับทีม ซึ่งเป็นหนึ่งในเป้าหมายของคู่มือทั้งเล่ม
แหล่งข้อมูลสำหรับรูปแบบเหล่านี้มีไม่มาก บทความ Wikipedia เรื่อง facilitator อธิบายบทบาทในแง่ทั่วไป เว็บไซต์ Lean Coffee อธิบายรูปแบบหนึ่งโดยละเอียด และคู่มือ Scrum อธิบาย Sprint Retrospective (ดูหัวข้อ 1.4 — การพยากรณ์การส่งมอบและตัวชี้วัดการวางแผน) บทความ Wikipedia เรื่อง retrospective กล่าวถึงการทบทวนย้อนหลังแบบเอไจล์เพียงสั้นๆ ส่วนที่เหลือของหัวข้อนี้ส่วนใหญ่เป็นคำแนะนำเชิงปฏิบัติที่ได้จากทักษะในคู่มือนี้และแนวปฏิบัติการอำนวยกระบวนการทั่วไป ซึ่งข้อความระบุไว้เช่นนั้น
แนวคิดหลัก
ผู้อำนวยกระบวนการทำอะไร
บทความ Wikipedia อธิบายผู้อำนวยกระบวนการ (facilitator) ว่าเป็นผู้ช่วยให้กลุ่มทำงานร่วมกันได้ดีขึ้น เข้าใจวัตถุประสงค์ร่วม และวางแผนว่าจะบรรลุอย่างไร โดยคงความเป็นกลางและไม่มีจุดยืนในการอภิปราย ทักษะพื้นฐานได้แก่ การจับเวลา การดำเนินตามวาระ และการจดบันทึก ทักษะระดับสูงเกี่ยวข้องกับการเข้าใจพลวัตกลุ่ม และทักษะการฟังรวมถึงการถอดความ การดึงผู้คนให้พูด และการสร้างสมดุลของการมีส่วนร่วม บทความอธิบายผู้อำนวยกระบวนการหลายประเภท ในธุรกิจ การศึกษา การฝึกอบรม การแก้ไขความขัดแย้ง และกลุ่มเล็ก และระบุองค์กรวิชาชีพ คือ International Association of Facilitators (ก่อตั้ง 1994) และ International Institute for Facilitation (ก่อตั้ง 2003) ซึ่งแต่ละแห่งมีการรับรองของตน คุณไม่จำเป็นต้องมีใบรับรองเพื่ออำนวยกระบวนการบทสนทนาของทีม คุณต้องยุติธรรม รักษาเวลา และใส่ใจผลลัพธ์
ผู้อำนวยกระบวนการอาจเป็นสมาชิกทีมที่รับบทบาทสำหรับการประชุมหนึ่งครั้ง โค้ช หรือคนนอก การหมุนเวียนบทบาทช่วยกระจายทักษะ หากคุณเป็นผู้มีอำนาจมากที่สุดในห้อง ลองขอให้ผู้อื่นเป็นผู้อำนวยกระบวนการ เพื่อให้ผู้คนพูดได้อย่างอิสระมากขึ้น
การเลือกรูปแบบ
| รูปแบบ | ใช้เพื่อ… | ระยะเวลาโดยทั่วไป | รายละเอียดใน |
|---|---|---|---|
| Lean coffee | พูดคุยเรื่องที่กลุ่มอยากพูดมากที่สุด โดยไม่มีวาระที่กำหนดล่วงหน้า | 45–60 นาที | หัวข้อนี้ |
| Liftoff | ปรับทีมหรือโครงการใหม่ให้สอดคล้องกันเรื่องวิสัยทัศน์ วัตถุประสงค์ ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และแผนเบื้องต้น | ครึ่งวันหรือมากกว่า | ทักษะ agile liftoff |
| กฎบัตรและข้อตกลงการทำงาน | ตกลงว่าทีมจะทำงานร่วมกันอย่างไร | 60–90 นาที | ทักษะ agile charter |
| การทบทวนย้อนหลัง | มองย้อนช่วงเวลาที่ผ่านมาและเลือกการเปลี่ยนแปลง | 45–90 นาที | หัวข้อ 3.15 — การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง และทักษะ agile reflection |
| Futurespective | จินตนาการอนาคตที่เป็นไปได้และเตรียมพร้อม | 60–90 นาที | ทักษะ futurespective |
| การแสดงผลงานหรือการทบทวน | แสดงผลลัพธ์ที่ทำงานได้แก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียและรวบรวมข้อเสนอแนะ | 25–60 นาที | ทักษะ agile showcase |
| การประชุมยืนสั้นๆ (stand-up) | แบ่งปันแผนของวันสั้นๆ | 15 นาที | ทักษะ agile standup |
| การทบทวนเหตุการณ์ขัดข้องหรือหลังเหตุการณ์ | เรียนรู้จากเหตุการณ์เฉพาะ | 45–60 นาที | หัวข้อ 3.2 — การบริหารเหตุการณ์ขัดข้อง |
ระยะเวลาเป็นแนวปฏิบัติทั่วไปและเสนอเช่นนั้น ปรับให้เหมาะกับกลุ่มของคุณ
Lean coffee
เว็บไซต์ Lean Coffee อธิบายว่าเป็น "การประชุมที่มีโครงสร้างแต่ไม่มีวาระ" ซึ่งผู้เข้าร่วมสร้างวาระและเริ่มพูดคุย เริ่มต้นที่ซีแอตเทิลในปี 2009 โดย Jim Benson และ Jeremy Lightsmith ผู้ต้องการให้กลุ่มหนึ่งพูดคุยเทคนิคลีนในงานความรู้โดยไม่มีองค์กรทางการ ตามเว็บไซต์ การประชุมทำงานดังนี้
- จัดเตรียม กระดานง่ายๆ สามคอลัมน์ คือ Ready (พร้อมพูดคุย) Doing และ Done
- สร้างวาระ แต่ละคนเขียนหัวข้อบนกระดาษโน้ตและวางในคอลัมน์ Ready แล้วแนะนำหัวข้อของตนสั้นๆ
- ลงคะแนน แต่ละคนมีสองคะแนน วางเป็นจุดบนโน้ต หัวข้อถูกจัดลำดับตามคะแนน และกลุ่มพูดคุยจากบนลงล่าง
เว็บไซต์อธิบายว่ารูปแบบนี้ใช้โครงสร้างน้อยที่สุดเท่าที่จำเป็น และไม่ได้กำหนดกรอบเวลาหรือกฎอย่างเป็นทางการ หลายกลุ่มเพิ่มกรอบเวลาสั้นๆ พร้อมการลงคะแนนเร็วเพื่อขยายเวลา เว็บไซต์ระบุว่า Lean Coffee เป็นเครื่องหมายการค้าของ Modus Cooperandi จึงควรใช้ชื่ออย่างถูกต้องและให้เครดิตแหล่งที่มา Lean coffee เหมาะกับทีมบริการเพราะวาระมาจากผู้ที่ทำงานจริง ประเด็นเร่งด่วนจึงปรากฏขึ้นเร็ว
การทบทวนย้อนหลัง
บทความ Wikipedia เรื่อง retrospective อธิบายการทบทวนย้อนหลังว่าเป็นการประชุมของทีมโครงการที่จัดเมื่อสิ้นสุดโครงการหรือกระบวนการ มักหลังช่วงเวลาของการส่งมอบซอฟต์แวร์อย่างต่อเนื่อง ซึ่งทีมพูดคุยว่าอะไรไปได้ดี อะไรปรับปรุงได้ และจะนำบทเรียนไปใช้อย่างไร Sprint Retrospective ของคู่มือ Scrum คือเวลาที่ทีมตรวจสอบวิธีทำงานของตน รวมถึงผู้คน กระบวนการ เครื่องมือ และนิยามความเสร็จสมบูรณ์ และวางแผนการปรับปรุง คู่มือให้สามชั่วโมงเป็นขีดจำกัดสำหรับ Sprint หนึ่งเดือน บทความไม่ได้ให้วาระ ดังนั้นสำหรับโครงสร้าง ให้ดูทักษะ agile reflection และส่วนว่าด้วยการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าโครงสร้างจะเป็นอย่างไร เกณฑ์ทดสอบคือการทบทวนย้อนหลังแต่ละครั้งจบด้วยการดำเนินการจำนวนน้อยที่มีเจ้าของ และตรวจสอบในครั้งถัดไป
Liftoff กฎบัตร และข้อตกลงการทำงาน
เมื่อเริ่มต้นทีมหรือโครงการ ทีมได้ประโยชน์จากการตกลงว่าเหตุใดจึงมีอยู่ พยายามบรรลุอะไร ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียคือใคร และจะทำงานอย่างไร ทักษะ agile liftoff อธิบายว่าเป็นขั้นต้นของโครงการเอไจล์ที่ทีมกำหนดและปรับให้สอดคล้องกันเรื่องเป้าหมาย วัตถุประสงค์ และแผนเบื้องต้น ทักษะ agile charter อธิบายการกำหนดวิสัยทัศน์ วัตถุประสงค์ และข้อตกลงการทำงานของโครงการร่วมกันกับกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่หลากหลาย ข้อตกลงการทำงาน (working agreement) คือชุดกฎสั้นๆ ที่ทีมเขียนให้ตนเอง เช่น ควรตอบข้อความเร็วเพียงใด จัดการความเห็นไม่ตรงกันอย่างไร และอะไรถือว่าเสร็จ ให้เขียนสั้นๆ เขียนร่วมกัน ติดไว้ให้เห็น และกลับมาทบทวน
Futurespective
futurespective ตามที่ทักษะในคู่มือนี้อธิบายคือการฝึกกลุ่มที่มองไปข้างหน้า จินตนาการสถานการณ์อนาคตที่เป็นไปได้เพื่อให้ข้อมูลแก่การตัดสินใจปัจจุบัน เป็นคู่ตรงข้ามของการทบทวนย้อนหลัง สำหรับทีมบริการ อาจถามว่าความต้องการ เทคโนโลยี หรือกฎระเบียบอาจเปลี่ยนไปอย่างไรในสองปี และทีมควรทำอะไรตอนนี้ โดยใช้การวางแผนสถานการณ์และการวิเคราะห์ SWOT
การออกแบบบทสนทนา
ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบใด บทสนทนาที่ดีมี
- วัตถุประสงค์ ที่ระบุในหนึ่งประโยคตอนเริ่ม
- คำถามที่คุ้มค่าจะถาม เฉพาะเจาะจงและปลายเปิด ตอบได้จากประสบการณ์ของทีมเอง
- วิธีรับฟังทุกคน เช่น เขียนเงียบๆ ก่อนพูด หรือไล่ไปรอบห้อง
- ข้อเท็จจริงก่อนความเห็น เช่น เหตุการณ์ล่าสุดหรือข้อมูล
- การตัดสินใจหรือการดำเนินการในตอนท้าย พร้อมเจ้าของและวันที่
- บรรยากาศที่ปลอดภัย ที่ผู้คนอธิบายความผิดพลาดและเห็นต่างได้โดยไม่ถูกลงโทษ (ดูหัวข้อ 3.2 — การบริหารเหตุการณ์ขัดข้อง เรื่องการทบทวนแบบไม่กล่าวโทษ)
กลุ่มทางไกลและกลุ่มผสม
การประชุมออนไลน์ต้องการโครงสร้างมากขึ้น ไม่ใช่น้อยลง คือกระดานร่วม การผลัดกันพูดอย่างชัดเจน ช่วงที่สั้นลง และสัญญาณที่ชัดเจนสำหรับการแสดงความเห็นแย้ง กลุ่มผสมที่บางคนอยู่ในห้องและบางคนอยู่ทางไกลมักเอนเอียงเข้าข้างคนในห้อง ดังนั้นให้ผู้เข้าร่วมทุกคนเข้าร่วมจากอุปกรณ์ของตนเอง หรือให้ผู้ร่วมประชุมทางไกลได้พูดก่อน
ข้อจำกัด
รูปแบบเหล่านี้ใช้กันอย่างแพร่หลาย แต่แหล่งข้อมูลที่อ่านสำหรับคู่มือนี้ไม่ให้หลักฐานเรื่องประสิทธิผลของรูปแบบเหล่านั้น เว็บไซต์ Lean Coffee อธิบายวิธีการโดยไม่มีข้อมูลผลลัพธ์ และบทความ Wikipedia เรื่อง facilitator ไม่ระบุข้อวิจารณ์ ให้ปฏิบัติต่อแต่ละอย่างเป็นการทดลอง และตัดสินจากว่าทีมจบด้วยการตัดสินใจที่ติดตามผลหรือไม่
รายการคำถามเปิดบทสนทนาที่คัดสรร
คำถามด้านล่างมาจากทั่วทั้งคู่มือ แต่ละข้อเป็นวิธีที่ดีในการเปิดบทสนทนาของทีม และแต่ละหัวข้อมีข้อมูลสรุปสำหรับผู้อำนวยกระบวนการ จัดกลุ่มตามวัตถุประสงค์
เพื่อเปิดทีมใหม่หรือปีใหม่
- ในสี่คุณค่า ทีมของเราให้ความสำคัญกับข้อใดอยู่แล้วในทางปฏิบัติ และข้อใดที่เราเพียงอ้างว่าให้ความสำคัญ (หัวข้อ 1.1 — แถลงการณ์เอไจล์)
- ในสิบสองหลักการ เราปฏิบัติตามข้อใดได้ดีที่สุด และข้อใดน้อยที่สุด (หัวข้อ 1.2 — หลักการเอไจล์)
- เราให้บริการอะไรบ้าง ด้วยถ้อยคำที่ผู้ใช้ของเราจะใช้ (หัวข้อ 2.1 — การบริหารบริการไอที)
- ใครรับผิดชอบบริการแต่ละอย่างของเรา และผู้นั้นจะบอกเช่นนั้นหรือไม่ (หัวข้อ 5.5 — ความเป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์และบริการ)
เพื่อปรับปรุงวิธีทำงานของเรา
- รายการที่เก่าที่สุดบนกระดานของเราคืออะไร และเหตุใดจึงยังอยู่ที่นั่น (หัวข้อ 1.5 — คัมบัง)
- การทบทวนย้อนหลังครั้งล่าสุดของเราเปลี่ยนอะไร และเรารู้ได้อย่างไรว่าได้ผล (หัวข้อ 1.4 — การพยากรณ์การส่งมอบและตัวชี้วัดการวางแผน)
- อะไรดีขึ้นในไตรมาสที่ผ่านมาเพราะบางอย่างที่เราตัดสินใจเปลี่ยน (หัวข้อ 3.15 — การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง)
- เรากำลังทำอะไรที่หยุดทำได้โดยไม่ทำร้ายลูกค้า (หัวข้อ 1.2 — หลักการเอไจล์)
เพื่อปรับปรุงวิธีดำเนินบริการของเรา
- เราทำอะไรในสิบนาทีแรกของเหตุการณ์ขัดข้อง และใครตัดสินใจ (หัวข้อ 3.2 — การบริหารเหตุการณ์ขัดข้อง)
- เหตุการณ์ขัดข้องใดวนกลับมาเรื่อยๆ และเราคิดว่าสาเหตุคืออะไร (หัวข้อ 3.3 — การบริหารปัญหา)
- ขั้นตอนการอนุมัติของเราตรวจจับอะไรได้จริง (หัวข้อ 3.4 — การสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง)
- เราเพิกเฉยต่อการแจ้งเตือนใด และเพราะเหตุใด (หัวข้อ 3.10 — การเฝ้าติดตามและการบริหารเหตุการณ์)
- เราจะทำอะไรไม่ได้บ้างหากบุคคลที่ระบุชื่อคนหนึ่งไม่อยู่หนึ่งเดือน (หัวข้อ 3.9 — การบริหารความรู้)
เพื่อพูดคุยเรื่องลูกค้า
- ผู้ใช้ประสบอะไรเมื่อติดต่อเรา ตั้งแต่ช่วงแรกจนถึงคำตอบ (หัวข้อ 3.1 — ศูนย์บริการ)
- วันที่ดีของผู้ใช้เราเป็นอย่างไร และเราจะรู้ได้อย่างไร (หัวข้อ 3.7 — การบริหารระดับบริการ)
- หากเราตามคำขอหนึ่งรายการตั้งแต่การติดต่อครั้งแรกจนลูกค้าได้รับ จะใช้เวลาเท่าใด และมีเวลาทำงานจริงเท่าใดในนั้น (หัวข้อ 5.4 — การบริหารสายธารคุณค่า)
เพื่อพูดคุยเรื่องความเสี่ยง เงิน และกฎ
- บริการใดของเราต้องกลับมาก่อน และเรารู้ได้อย่างไร (หัวข้อ 3.12 — การบริหารความต่อเนื่องของบริการ)
- เราจ่ายเงินให้อะไรที่ไม่มีใครใช้ (หัวข้อ 4.1 — การบริหารสินทรัพย์ไอที)
- เลขเก้าตัวถัดไปทำให้เราเสียค่าใช้จ่ายเท่าใด (หัวข้อ 3.11 — ความพร้อมใช้งาน ความจุ และประสิทธิภาพ)
- กฎใดใช้กับเรา และข้อความอยู่ที่ใด (หัวข้อ 5.7 — ธรรมาภิบาล ความเสี่ยง และการปฏิบัติตามข้อกำหนด)
เพื่อพูดคุยเรื่องการเปลี่ยนแปลงและการเรียนรู้
- เรากำลังพยายามแก้ปัญหาอะไรด้วยการเปลี่ยนแปลงนี้ และใครรู้สึกถึงปัญหานั้น (หัวข้อ 5.8 — การเปลี่ยนแปลงองค์กรและการนำไปใช้)
- แต่ละคนในพวกเราเรียนรู้อะไรในไตรมาสที่แล้ว และเรียนรู้อย่างไร (หัวข้อ 1.10 — การเรียนรู้แบบเอไจล์)
- พฤติกรรมของเราเปลี่ยนไปอย่างไรเมื่อตัวเลขเป็นเป้าหมาย (หัวข้อ 5.6 — ตัวชี้วัดและการวัดผล)
แนวปฏิบัติที่ดี
- ระบุวัตถุประสงค์ของทุกบทสนทนา เขียนวัตถุประสงค์หนึ่งประโยค แจ้งล่วงหน้า และกล่าวซ้ำตอนเริ่ม การประชุมที่ไม่มีวัตถุประสงค์แทบไม่สร้างวัตถุประสงค์ขึ้นมาเอง
- เลือกรูปแบบให้เหมาะกับวัตถุประสงค์ ใช้ lean coffee เมื่อไม่รู้ว่าจะพูดเรื่องอะไร ใช้การทบทวนย้อนหลังเพื่อเรียนรู้จากช่วงที่ผ่านมา ใช้ liftoff ตอนเริ่มต้น ใช้ futurespective เพื่อมองไปข้างหน้า
- เตรียมคำถามดีๆ หนึ่งข้อ เลือกคำถามปลายเปิดที่ทีมตอบได้จากประสบการณ์ของตน คำถามในคู่มือนี้เขียนขึ้นให้ใช้ในแบบนี้
- หมุนเวียนผู้อำนวยกระบวนการ ให้สมาชิกทีมต่างคนดำเนินการประชุม ช่วยสร้างทักษะและป้องกันไม่ให้เสียงที่ดังที่สุดกำหนดวาระ
- รักษาเวลา ตกลงกรอบเวลาตอนเริ่ม แสดงนาฬิกา และขยายด้วยการลงคะแนน การประชุมที่เกินเวลาทำให้เสียผู้ที่เงียบ
- รับฟังทุกคน ใช้การเขียนเงียบๆ การพูดไล่ตามลำดับ หรือกลุ่มย่อย เพื่อให้แต่ละคนมีส่วนร่วมก่อนการอภิปรายเปิด
- ใช้ข้อเท็จจริงก่อน เริ่มด้วยข้อมูลหรือเหตุการณ์ล่าสุด แล้วจึงพูดถึงความหมาย ช่วยไม่ให้บทสนทนาตกอยู่ในการบ่นทั่วไป
- จบด้วยการดำเนินการ เลือกอย่างมากสองหรือสามการดำเนินการ ให้แต่ละอย่างมีเจ้าของและวันที่ และเขียนไว้ในที่ที่ทีมมองเห็น
- ติดตามผล เริ่มการประชุมครั้งถัดไปด้วยการตรวจสอบการดำเนินการครั้งก่อน ทีมที่ข้ามขั้นตอนนี้เรียนรู้ว่าการดำเนินการไม่สำคัญ
- ปกป้องความปลอดภัย ตกลงกติกาที่ทำให้พูดได้อย่างปลอดภัย เช่น พูดถึงเหตุการณ์ ไม่โทษบุคคล เข้าแทรกแซงเมื่อกติกาถูกละเมิด
- เปลี่ยนบรรยากาศ เปลี่ยนสถานที่ รูปแบบ และผู้เข้าร่วมเป็นครั้งคราว รวมถึงลูกค้าและผู้คนจากทีมใกล้เคียงเมื่อเหมาะสม
- ทบทวนบทสนทนาเอง ไตรมาสละครั้ง ถามว่าการประชุมใดนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงและใดไม่ แล้วปรับปรุง
คำถามสำหรับพูดคุยกับทีมของคุณ
การประชุมใดที่เราจัดนำไปสู่การตัดสินใจ และใดที่ไม่
ขอให้แต่ละคนทำรายการการประชุมประจำที่เข้าร่วมและทำเครื่องหมายว่าแต่ละอย่างให้การตัดสินใจ ข้อมูล หรือไม่ให้อะไรเลย แล้วเปรียบเทียบ การประชุมที่ไม่ให้อะไรเลยเป็นผู้สมัครที่จะถูกเปลี่ยนหรือเลิก ผู้อำนวยกระบวนการอาจถามว่าแต่ละอย่างมีวัตถุประสงค์ว่าอะไร เลือกหนึ่งอย่างเพื่อออกแบบใหม่
เราพูดถึงเรื่องอะไรซ้ำๆ โดยไม่เคยแก้ได้
รวบรวมหัวข้อที่กลับมาทุกการทบทวนย้อนหลังหรือการประชุมยืน ถามว่าอะไรขัดขวางการแก้ไข ไม่มีเจ้าของ ไม่มีอำนาจ ไม่มีข้อมูล หรือความกลัว เลือกหนึ่งหัวข้อและออกแบบบทสนทนาสำหรับหัวข้อนั้นด้วยคำถามเฉพาะและการดำเนินการในตอนท้าย
ใครพูดมากที่สุดและน้อยที่สุดในการประชุมของเรา และอะไรจะเปลี่ยนสิ่งนั้นได้
สังเกตตลอดหลายการประชุม หรือขอให้ผู้คนไตร่ตรอง อย่าระบุชื่อบุคคลในการอภิปรายกลุ่ม พูดคุยเรื่องรูปแบบที่สร้างสมดุลของการมีส่วนร่วม เช่น เขียนเงียบๆ ก่อน ลองหนึ่งอย่างในการประชุมครั้งถัดไป
ข้อตกลงการทำงานของเราคืออะไร และเราดูมันครั้งล่าสุดเมื่อใด
ถามว่าทีมมีข้อตกลงที่เขียนไว้หรือไม่ ถ้ามี ให้อ่านออกเสียงและถามว่าอธิบายวิธีทำงานของทีมหรือไม่ ถ้าไม่มี ให้ร่างสามกฎร่วมกัน ตกลงวันทบทวน
เราอยากรู้อะไรเกี่ยวกับประสบการณ์ของลูกค้าที่เรายังไม่ได้ถาม
ระดมความคิดคำถามสำหรับผู้ใช้ แล้วพิจารณาเชิญผู้ใช้หรือเพื่อนร่วมงานฝ่ายสนับสนุนมาที่การทบทวนครั้งถัดไป เป้าหมายคือนำเสียงจากภายนอกเข้ามา เลือกหนึ่งคำถามและวิธีถาม
การเปลี่ยนแปลงในอนาคตใดที่เราเตรียมตัวน้อยที่สุด
เชิญทีมจินตนาการการเปลี่ยนแปลงใหญ่หนึ่งอย่างในสองปี เช่น กฎระเบียบใหม่ การล่มสลายของผู้ส่งมอบ หรือการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี ถามว่าทีมจะเสียใจที่ไม่ได้ทำอะไร นี่คือเมล็ดพันธุ์ของ futurespective
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบเอไจล์
แผนกไอทีของหน่วยบริการรถพยาบาลระดับภูมิภาคมีทีมสิบเอ็ดคนที่ดูแลระบบสั่งการ การทบทวนย้อนหลังทุกสองสัปดาห์กลายเป็นพิธีกรรม มีการยกข้อร้องเรียนเดิมๆ ไม่มีใครคาดหวังการดำเนินการ และผู้เข้าร่วมลดเหลือหกคน หัวหน้าทีมขอให้เพื่อนร่วมงานจากแผนกอื่นช่วยออกแบบบทสนทนาใหม่
โค้ชเสนอสามการเปลี่ยนแปลง อย่างแรกคือแทนที่การทบทวนย้อนหลังหนึ่งรอบด้วย lean coffee ทุกคนเขียนหัวข้อ ลงคะแนนด้วยสองจุด และกลุ่มพูดคุยหัวข้อบนสุดหัวข้อละแปดนาที อย่างที่สองคือเริ่มแต่ละครั้งด้วยข้อเท็จจริง โค้ชเตรียมสรุปหนึ่งหน้าของเหตุการณ์ขัดข้องและการติดตั้งในช่วงสองสัปดาห์ อย่างที่สามคือจบด้วยการดำเนินการอย่างมากสองอย่าง แต่ละอย่างมีชื่อและวันที่ และเริ่มครั้งถัดไปด้วยการทบทวนสิ่งเหล่านั้น ในครั้งแรก หัวข้อที่ขึ้นมาอยู่บนสุดคือการส่งต่องานระหว่างกะกลางวันและกะกลางคืน ซึ่งไม่มีใครเคยใส่ในวาระอย่างเป็นทางการ
ภายในสองเดือน ผู้เข้าร่วมกลับมาเป็นสิบคน ทีมตกลงข้อตกลงการทำงานเรื่องบันทึกการส่งต่องาน และทำการดำเนินการเสร็จสามอย่าง futurespective เกี่ยวกับความต้องการที่เป็นไปได้ของระบบสั่งการในสองปีทำให้ทีมไปถามผู้จัดการปฏิบัติการของหน่วยรถพยาบาลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงที่วางแผนไว้ในการรับสาย ยังเหลือประเด็นบางประการ วิศวกรอาวุโสคนหนึ่งยังครอบงำการอภิปราย สองการดำเนินการถูกทิ้งเมื่อเหตุการณ์ขัดข้องใหญ่แทรกเข้ามา และพนักงานกะกลางคืนซึ่งทำงานต่างเวลาเข้าร่วมไม่ได้ หัวหน้าขอให้วิศวกรอาวุโสอำนวยกระบวนการหนึ่งครั้งเพื่อให้ฝึกฟัง ตั้งกฎว่าการดำเนินการที่ถูกทิ้งต้องถูกเลื่อนหรือยกเลิกอย่างชัดเจน และจัดการประชุมสั้นๆ ของกะกลางคืนที่ดำเนินโดยพนักงานกะกลางคืน
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และทีมส่งมอบ
ทีมส่งมอบมีพิธีกรรมมากมายอยู่แล้ว ทบทวนว่าอันใดนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง เพิ่ม lean coffee หรือ futurespective เพื่อความหลากหลาย และเชิญเพื่อนร่วมงานฝ่ายปฏิบัติการและสนับสนุนมาร่วม ใช้คำถามจากคู่มือเพื่อเปลี่ยนข้อร้องเรียนเป็นแผน
ทีมบริการและทีมปฏิบัติการ
ทีมปฏิบัติการมีการทบทวนเหตุการณ์ขัดข้อง การส่งต่อกะ และการวางแผน ให้โครงสร้างแก่สิ่งเหล่านั้น คือข้อเท็จจริงก่อน คำถาม และการดำเนินการในตอนท้าย ขอให้เพื่อนร่วมงานฝ่ายส่งมอบและลูกค้ามาร่วมบางการประชุม และจัดการประชุมสำหรับกะกลางคืนและกลางวันที่รวมทั้งสองฝ่าย
ภาวะผู้นำและธรรมาภิบาล
ผู้นำกำหนดเงื่อนไขสำหรับบทสนทนาที่ซื่อสัตย์ ได้แก่ เวลาที่จะประชุม ความปลอดภัยที่จะพูด และการติดตามผลสิ่งที่ทีมขอ เข้าร่วมเป็นครั้งคราว ฟังมากกว่าพูด และลงมือกับการดำเนินการที่ต้องการคุณ หลีกเลี่ยงการครอบงำการประชุม
ลูกค้าและผู้ใช้
ลูกค้าและผู้ใช้สามารถเสริมบทสนทนาของทีมได้ หากได้รับเชิญให้ร่วมการทบทวนหรือ futurespective ให้อธิบายความต้องการของคุณอย่างเป็นรูปธรรม และตอบสนองต่อสิ่งที่เห็น บอกทีมว่าบทสนทนาแบบใดที่พวกเขาจัดได้และจะช่วยคุณ
รูปแบบความล้มเหลวที่พบบ่อย
- ไม่มีวัตถุประสงค์ การประชุมเลื่อนลอย ให้ระบุวัตถุประสงค์หนึ่งประโยคล่วงหน้าแทน
- คนเดิมพูด สมาชิกที่เงียบยังคงเงียบ ให้ใช้การเขียนเงียบๆ การพูดไล่ตามลำดับ หรือกลุ่มย่อยแทน
- บ่นโดยไม่มีข้อเท็จจริง การประชุมวนเวียนอยู่กับข้อร้องเรียนเก่า ให้เริ่มด้วยข้อมูลหรือเหตุการณ์ล่าสุดแทน
- ไม่มีการดำเนินการ การพูดคุยจบโดยไม่มีอะไรต้องทำ ให้เลือกสองหรือสามการดำเนินการพร้อมเจ้าของและวันที่แทน
- ไม่ติดตามผล ไม่เคยตรวจสอบการดำเนินการครั้งก่อน ให้เริ่มทุกการประชุมด้วยการทบทวนแทน
- บรรยากาศไม่ปลอดภัย ผู้คนกลัวถูกกล่าวโทษและพูดน้อย ให้กำหนดและบังคับใช้กติกาแทน
- รูปแบบเป็นพิธีกรรม รักษาโครงสร้างไว้แต่สูญเสียประเด็น ให้ทบทวนว่าการประชุมใดนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงและปรับปรุงแทน
- เจ้านายเป็นผู้อำนวยกระบวนการ ผู้อาวุโสที่สุดคุมห้อง ให้หมุนเวียนบทบาทหรือขอให้ผู้เป็นกลางทำแทน
แบบจำลองความเป็นผู้ใหญ่
| มิติ | เริ่มต้น | พัฒนา | สร้างมาตรฐาน | บริหารจัดการ | ประสานกลมกลืน |
|---|---|---|---|---|---|
| วัตถุประสงค์และรูปแบบ | การประชุมไม่มีวัตถุประสงค์ที่ระบุ | บางการประชุมมีวาระ | บทสนทนาประจำแต่ละอย่างมีวัตถุประสงค์และรูปแบบที่เลือกแล้ว | ทบทวนประโยชน์ของบทสนทนา | ออกแบบบทสนทนาร่วมกับทีมอื่นและลูกค้า |
| การมีส่วนร่วมและความปลอดภัย | คนไม่กี่คนครอบงำ | มีเทคนิคบางอย่างเพื่อการมีส่วนร่วมที่กว้างขึ้น | เทคนิครับฟังทุกคนและกติกาเป็นกิจวัตร | ตรวจสอบและปรับปรุงการมีส่วนร่วมและความปลอดภัย | การมีส่วนร่วมครอบคลุมทีม ผู้ส่งมอบ และลูกค้า |
| การตัดสินใจและการติดตามผล | การพูดคุยแทบไม่นำไปสู่การดำเนินการ | บันทึกการดำเนินการบ้าง | การดำเนินการมีเจ้าของและวันที่ และทบทวนในครั้งถัดไป | ติดตามการเสร็จสิ้นของการดำเนินการและตรวจสอบผล | ประสานการดำเนินการข้ามทีมและเชื่อมกับรายการปรับปรุง |
| ทักษะการอำนวยกระบวนการ | คนเดียวอำนวยกระบวนการ | คนไม่กี่คนอำนวยกระบวนการได้ | หมุนเวียนการอำนวยกระบวนการและโค้ชผู้คน | ทบทวนคุณภาพการอำนวยกระบวนการด้วยข้อเสนอแนะ | ชุมชนผู้อำนวยกระบวนการสนับสนุนทีมทั่วทั้งองค์กร |
รายการตรวจสอบ
- การประชุมประจำแต่ละอย่างมีวัตถุประสงค์หนึ่งประโยค
- เราเลือกรูปแบบให้เหมาะกับวัตถุประสงค์
- แต่ละการประชุมเตรียมคำถามดีๆ หนึ่งข้อ
- บทบาทผู้อำนวยกระบวนการหมุนเวียน
- ทุกคนมีวิธีมีส่วนร่วมก่อนการอภิปรายเปิด
- การประชุมเริ่มด้วยข้อเท็จจริง ไม่ใช่เพียงความเห็น
- แต่ละการประชุมจบด้วยการดำเนินการอย่างมากสามอย่างพร้อมเจ้าของและวันที่
- การประชุมครั้งถัดไปเริ่มด้วยการทบทวนการดำเนินการครั้งก่อน
- ทีมมีข้อตกลงการทำงานที่เขียนไว้สั้นๆ และทบทวนเป็นประจำ
- ไตรมาสละครั้งเราทบทวนว่าบทสนทนาใดนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง
พรอมต์ปัญญาประดิษฐ์
วัตถุประสงค์: ออกแบบบทสนทนารอบคำถามหนึ่งข้อ
Help me design a 45-minute team conversation about this question: [paste a question, for example from the guide].
Team: [number of people, roles, remote or in person].
Why the question matters now: [one or two sentences with recent facts].
What happened last time the team discussed it: [describe, or write "never"].
Give a timed plan: a one-sentence purpose, how to open with facts (list the facts I should bring, using only what I described), a way for everyone to contribute before open discussion, two or three follow-up prompts, and a closing step that records at most two actions with owners and dates. Keep it free of any particular tool. Ask clarifying questions first, mark assumptions, and list what you are unsure of.
วัตถุประสงค์: วางแผนการประชุม lean coffee
Plan a lean coffee session for [number] people in [in-person or remote].
Context: [describe what the team is dealing with right now].
Time available: [minutes].
Give: how to set up the board with Ready, Doing, and Done columns; how to collect and introduce topics; how voting works (two votes each); suggested timeboxes with a quick vote to extend; how to capture actions; and how to close. Add three prompts the facilitator can use to seed topics if the group is quiet. Credit lean coffee to its originators and note that the name is a trademark. Ask clarifying questions first if information is missing, and list what you are unsure of.
วัตถุประสงค์: ร่างข้อตกลงการทำงานสำหรับทีม
Help us write a working agreement.
About the team: [roles, size, locations, hours].
Frictions we have noticed (facts only): [list].
Rules or commitments we must respect (on-call, security, contracts): [list, or write "none known"].
Propose a one-page draft with eight to twelve short statements under the headings: communication, meetings, decisions, handovers, learning from mistakes, and wellbeing. Mark which statements respond to the frictions I listed. Suggest how the team can review the agreement in three months. Do not invent facts about our team. Ask clarifying questions first, and list what you are unsure of.
วัตถุประสงค์: เตรียม futurespective
Plan a 75-minute futurespective for a team of [number] who run [service].
Time horizon: [for example two years].
Forces we already know about (technology, regulation, customer needs, suppliers; list only what you actually know): [paste].
Decisions the team may face in the next year: [list].
Provide a timed plan: set the scene, generate possible futures (without inventing facts about our environment), look at what each future would mean for the service, choose actions that help in several futures, and record them with owners. Include questions for the facilitator. Ask clarifying questions first, mark assumptions, and list what you are unsure of.
ทักษะปัญญาประดิษฐ์
- agile-reflection: ใช้เพื่อดำเนินการทบทวนย้อนหลังที่จบด้วยการเปลี่ยนแปลงจริง
- futurespective: ใช้เพื่อมองไปข้างหน้าร่วมกันและเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตที่เป็นไปได้
- agile-liftoff: ใช้เพื่อเปิดตัวทีมหรือโครงการใหม่ด้วยวิสัยทัศน์และแผนร่วม
- agile-charter: ใช้เพื่อตกลงวัตถุประสงค์และข้อตกลงการทำงานของทีม
- brainstorming: ใช้เพื่อสร้างแนวคิดจำนวนมากอย่างรวดเร็วก่อนเลือก
แหล่งอ้างอิงหลัก
- Lean Coffee (leancoffee.org): คำอธิบายจากผู้ริเริ่มของรูปแบบการประชุมที่ไม่มีวาระ
- Facilitator (Wikipedia): ภาพรวมของบทบาท ทักษะ และประเภทของผู้อำนวยกระบวนการ
- The Scrum Guide (Ken Schwaber และ Jeff Sutherland, scrumguides.org): Sprint Retrospective และกิจกรรมอื่นๆ
- Retrospective (Wikipedia): บันทึกสั้นๆ เรื่องการทบทวนย้อนหลังในการพัฒนาซอฟต์แวร์ภายในบทความทั่วไป
เอกสารอ้างอิง
- Lean Coffee — Jim Benson and Jeremy Lightsmith, leancoffee.org — https://leancoffee.org/
- Facilitator — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Facilitator
- Retrospective — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Retrospective
- The Scrum Guide (November 2020) — Ken Schwaber and Jeff Sutherland, scrumguides.org — https://scrumguides.org/scrum-guide.html
- Scrum (software development) — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Scrum_(software_development)
- Brainstorming — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Brainstorming
- Scenario planning — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Scenario_planning
- SWOT analysis — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/SWOT_analysis
- Agile software development — Wikipedia — https://en.wikipedia.org/wiki/Agile_software_development